Katecheza V materiałów formacyjnych na 2024 rok zatytułowana jest „Specyfika misji duchownych i świeckich”. Przygotował ją ks. Tadeusz Borutka. Jak wszystkie katechezy i tę rozpoczyna modlitwa. Autorem jej jest papież Klemens XI (był papieżem od 23.11.1700 do 19.03.1721 roku). Warto wczytać się w tę modlitwę, która jest ułożona została tak jakby miała posłużyć za program działania każdego głęboko wierzącego człowieka.
Pierwsza część katechezy przypomina nam nauczanie Pisma Świętego na ten temat a więc fragmenty Ewangelii św. Mateusza i listów do Hebrajczyków i do Tymoteusza. Część kolejna „Nauczanie Kościoła” przypomina nam wielokrotnie słyszaną prawdę, że to Chrystus Pan, Kapłan wzięty spośród ludzi nowy lud „uczynił królestwem i kapłanami Bogu i Ojcu swemu”. Tym nowym ludem są wszyscy ludzie. To sam Chrystus powołał duchownych – kapłanów, aby oni w jego zastępstwie składali Ofiarę eucharystyczną w imieniu całego ludu. Zadaniem duchownych jest też głoszenie Słowa Bożego, powtarzanie „znaków” Jezusa: bycie szafarzami sakramentów chrztu, pokuty, Eucharystii. Misją duchownych jest głoszenie Ewangelii światu i budowanie Kościoła w zastępstwie Chrystusa. Natomiast świeccy powołani zostali do tego by żyć w świecie, pośród wszystkich jego spraw i obowiązków, w zwyczajnych warunkach życia rodzinnego i społecznego. Jak mówią dokumenty Soboru Watykańskiego II świeccy pełnię swojego stanu osiągnąć mogą w Jezusie Chrystusie. Dlatego misja świeckich spełnia się w warunkach codziennych trosk, spraw rodzinnych, społecznych, gospodarczych i politycznych zarazem. Wszędzie tam świeccy zobowiązani są do świadczenia swym życiem o Chrystusie. Jest to ważne dlatego, że w tych obszarach nikt inny lepiej niż świeccy nie jest w stanie dawać świadectwa. Świeccy mają żyć wewnątrz świata, mają być otwarci na głos Boga, mają szukać Królestwa Bożego, a zajmując się sprawami ludzkimi mają kierować nimi po myśli Bożej.
Dalsze części katechezy: „Wprowadzenie” i „Rozważanie” nakierowują nas po raz kolejny na właściwe rozumienie czym jest Kościół. Pisany przez duże „K” jest czymś więcej niż tylko instytucją reprezentowaną przez duchownych, jest wspólnotą ludzi wierzących, wspólnotą serc. Kościół jest mistycznym Ciałem Chrystusa. Składa się nie tylko z żyjących ale i tych, którzy już osiągnęli zbawienie lub oczekują na nie w czyśćcu. Jezus Chrystus jest głową Kościoła. Współcześnie niestety zbyt często ulegamy temu co słyszymy w mediach i patrzymy na Kościół tak jakby to byli tylko biskupi i księża. Autor katechezy szczegółowo opisuje misję, zadania i relacje jakie powinny zachodzić między duchownymi, świeckimi, biskupami. Warto się z nimi zaznajomić aby móc, rozmawiając o Kościele, mówić o nim prawdę a nie powtarzać zasłyszanych w mediach plotek czy nawet bzdur.
Katechezę tradycyjnie kończą „Wnioski i postulaty pastoralne”, które każą nam uświadomić sobie po raz kolejny, że Kościół jest wspólnotą ludzi wierzących w Chrystusa, przyjmujących te same sakramenty i będących w jedności z każdorazowym papieżem, darzącym miłością i posłuszeństwem swojego biskupa, modlącym się za niego i współpracującym z nim w dziele zbawienia człowieka. Ostatnim punktem katechezy jest modlitwa, w która przypomina o pięknie i miłowaniu Bożego Kościoła. Modlimy się by Bóg oczyścił nas z grzechów, pomnażał naszą gorliwość, nasze miłosierdzie, naszą gorliwość i wtapiał nas jak najmocniej w swój Kościół, abyśmy dźwigając ciężary innych mogli rozumieć i wypełniać nasze misje do których zostaliśmy powołani czy to duchownych czy powołanie świeckich.
OPRACOWAŁ : Marian Rybicki
