Autorem czwartej katechezy tegorocznych materiałów formacyjnych jest ks. Wiesław Łużyński. Katechezę tradycyjnie zaczyna modlitwa wprowadzająca nas w tematy poruszane w dalszej części. Autor w części „Nauczanie Pisma Świętego” przytacza obszerny fragment 1 Listu św. Pawła do Koryntian. List ten potwierdza to co dowiedzieliśmy się w poprzednich katechezach, że jesteśmy członkami Mistycznego Ciała Chrystusa, że urząd i charyzmaty są komplementarnymi formami uczestnictwa w zbawczym posłannictwie Kościoła. Czytamy też, że to Bóg ustanowił w Kościele apostołów, proroków, nauczycieli, także tych, którzy mają dar czynienia cudów, wspierania pomocą, rządzenia i przemawiania językami.
W części „Nauczanie Kościoła” ukazany nam jest opis Kościoła jako „ludu zjednoczonego jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Natomiast relacja między darami hierarchicznymi a charyzmatycznymi przedstawiona jest jako nakierowana na pełny udział wiernych w komunii i misji ewangelizacyjnej. Tą głęboką komunię wiernych sprawia Duch Święty, On też jednoczy wszystkich w Chrystusie w taki sposób, że staje się to zasadą jedności Kościoła. Bo to przecież w Kościele ludzie powołani są do tego, by być członkami Chrystusa, by łączyć się w Chrystusie jako członki jedni drugich. Hierarchia w Kościele została powołana przez samego Jezusa poprzez powołanie apostołów, ci natomiast poprzez nakładanie rąk dalej przekazali ten dar swoim następcom i pomocnikom. Wszystko po to aby nigdy, żadnemu wiernemu nie zabrakło oferty łaski w sakramentach, głoszenia Słowa Bożego i opieki duszpasterskiej. Ten hierarchiczny ustrój Kościoła wiążący się z sukcesją następców apostołów stanowi niejako gwarancję, że poprzez tę ciągłość zachowana jest żywa prawda, którą objawił Jezus apostołom. Kościołowi przewodzi papież ale przecież nie kieruje on Kościołem jednoosobowo jego posługa związana jest z posługą pasterską biskupów. Biskupi tworzą pod przewodnictwem papieża Kolegium Biskupów. Praktyczną formą realizacji zasady kolegialności jest Synod Biskupów, będący oznaką, że wszyscy biskupi uczestniczą w trosce o cały Kościół. Przejawem kolegialności są także synody partykularne (przeprowadzane w ramach jakieś prowincji kościelnej), także krajowe konferencje biskupów.
Wspólne rozeznawanie różnych problemów było stosowane już od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Zwoływane wtedy zgromadzenia kościelne określano słowem „synod” miały za cel rozeznawanie w świetle Słowa Bożego różnych spraw o charakterze doktrynalny, liturgicznym i innych. Dzięki działaniu Ducha Świętego przekazywanie wiary jest również sprawą świeckich. Bo przecież Kościół istnieje aby ewangelizować a Lud Boży jest zarazem ewangelizowany i ma zadania ewangelizowania a każdy w Kościele jest zarazem i uczniem i misjonarzem. Wszyscy wierzący są towarzyszami drogi.
Z przedstawionych rozważań wynika, że każdy z nas powinien utożsamiać się ze wspólnotą Kościoła. Powinniśmy uświadomić sobie podstawową prawdę, że nie należymy do Kościoła ale wszyscy jesteśmy Kościołem. Dlatego powinniśmy zastanowić się w jaki sposób możemy służyć wspólnocie i jakie podjąć działania. Możliwości jest wiele, na poziomie parafii to rady, stowarzyszenia i ruchy kościelne, także Akcja Katolicka. Członkowie Akcji powinni jak najlepiej wykorzystywać swoje talenty aby stawać się wspólnotą, w której urzeczywistniać się będzie synodalność Kościoła.
Katechezę jak zwykle kończy modlitwa w której Duchowi Świętemu dziękujemy za światło w rozumieniu tajemnicy Kościoła. Prosimy w niej o naukę szacunku i posłuszeństwa dla tych, którzy w nim wykonują władzę pasterską. Prosimy także o ciągłe odkrywanie naszych charyzmatów w Kościele abyśmy w dialogu i zrozumieniu byli jedno.
Marian Rybicki
