Autorem tej katechezy jest ks. Wiesław Łuczyński z Torunia. Zaczyna ją modlitwą do Ducha Świętego, aby rozpalił w naszych sercach ogień Bożej miłości. To bardzo ważne byśmy wypełniali najważniejsze przykazanie miłości. Miłość ma kształtować nasze wzajemne relacje, ma się stać najważniejszą zasadą kształtującą nasze życie, tak w relacjach parafialnych, jak i we wszystkich relacjach i odniesieniach społecznych. Nie bez przyczyny zamieszcza na początku katechezy „Hymn o miłości” z listu św. Pawła. Mamy wszyscy podążając za słowami naszego Pana i Mistrza Jezusa stać się „jednym duchem i jednym sercem”. To się stanie gdy będziemy budować komunię miłości. Kościół stanie się w ten sposób, objawi się nam jako „sakrament”, „znak i narzędzie wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego”. W miłości zawierają się przecież wszystkie nasze powołania i zadania.
Potrzebne jest nam stale pogłębiająca się świadomość, że Kościół jest wspólnotą, komunią osób należących do Chrystusa. Każdy ruch działający w Kościele, w parafii, każde stowarzyszenie, grupa modlitewna, także Akcja Katolicka mają być częścią tej wspólnoty, także każdy wierzący. „Jedni drugich brzemiona nosić powinni”, jedni drugim powinni pomagać. Jako części szerszej wspólnoty nie powinniśmy stanowić przecież dla siebie konkurencji. Więcej powinniśmy się wzajem wspierać, jak pierwsi chrześcijanie, o których mówiono: „jak oni się miłują”. Przecież Kościół wskazuje nam, że Bóg nie jest samotnikiem, jest Trójcą Osób żyjących w relacji miłości. To dla nas wzór w każdej dziedzinie. Także na polu społecznym człowiek jawi się jako osoba, która jest głęboko w swej istocie zakorzeniona w najrozmaitsze relacje z innymi, te relacje bliższe jak i dalsze. Człowiek nie może być w pełni szczęśliwym bez relacji z innymi ludźmi. Nawet jego bytowanie jako samotnika jest dla n iego nieszczęściem nie do zniesienia. Dlatego tak ważne dla nas wierzących jest uświadamianie sobie tego faktu. Także w relacjach parafialnych potrzebna jest stała troska o budowanie wspólnoty, o budowanie komunii, wspieranie, życzliwość wobec innych grup, ruchów. Wszystkie działania w parafiach powinny być wykorzystane jako okazja do tego aby kształtować ducha komunii i uczestnictwa. Szczególnie zaś życie rodzinne powinno się stawać pierwszym miejscem doświadczania komunii i uczestnictwa we wspólnocie Kościoła.
Katechezę kończy też modlitwa do Ducha Świętego aby umocnił nas do szczerego praktykowania wiary, która powinna się stać spotkaniem z żywym Jezusem Chrystusem. Aby najważniejszą regułą naszego życia stawała się miłość. Abyśmy sami radowali się z możliwości uczestniczenia w życiu Kościoła i abyśmy umożliwiali i ułatwiali innym doznania tej radości. To bardzo ważna katecheza dla nas członków Akcji Katolickiej, wskazuje nam szczególne priorytety w naszym działaniu czy to na niwie parafialnej czy szerszej.
Opracował: Marian Rybicki
