Autorem kolejnej katechezy jest ks. Wojciech Kućko i tak jak poprzednie zaczyna się ona od modlitwy. Tym razem jest to modlitwa o siedem darów Ducha Świętego. Głębsza analiza dalszego tekstu katechezy udowadnia, że bez darów mądrości, daru rozumu, daru umiejętności, daru rady, daru męstwa, daru pobożności oraz daru bojaźni Bożej nie będzie możliwe zrozumienie prawd wiary, nie będzie możliwe przezwyciężenie pokus i trudności, nie będziemy wiedzieli jak postąpić, nie będzie możliwe też patrzenie na ludzi jak na swoich braci i wiele jeszcze innych.
Autor przywołując nauczanie Pisma Świętego przypomina nam kolejne cytaty mówiące o tym, jak Pan Bóg ustanowił jednych apostołami, jednych prorokami, jeszcze innych ewangelistami i innymi, wszystkich zaś obdarował stosownymi do przypisanych im zadań charyzmatami. Wszyscy jesteśmy członkami mistycznego Ciała Chrystusa i każdy ma do spełnienia określone zadania, które generalnie zapisane są w słowach byśmy „szli na cały świat i głosili Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”.
Kościół naucza, że obdarowani charyzmatycznymi darami przez Ducha Świętego mamy brać udział w budowaniu Kościoła, dla dobra ludzi. Charyzmaty powinny być przyjmowane z wdzięcznością przez tych, którzy je otrzymują, ale także przez wszystkich członków Kościoła. Konieczne jest rozeznawanie charyzmatów, aby były wykorzystywane zgodnie z autentycznymi poruszeniami Ducha. Żaden też charyzmat nie zwalnia z obowiązku zachowania łączności i posłuszeństwa wobec pasterzy Kościoła, którzy są upoważnieni do ich rozeznawania.
Kościół w każdym czasie jest wezwany do odczytywania sensu otaczającej go rzeczywistości. Dla tego ważnym jest właściwe rozumienie charyzmatów, które są szczególnymi darami dla wspólnoty w służbie tej wspólnocie. Charyzmaty to są nadprzyrodzone dary udzielane przez Chrystusa przez Ducha Świętego „w celu wypełnienia określonej służby we wspólnocie Ludu Bożego”. Co one dają Kościołowi i poszczególnym wierzącym? „Są wspaniałym bogactwem łaski dla żywotności apostolskiej i dla świętości całego Ciała Chrystusa” pisze autor katechezy. Dodaje jeszcze warunek, gdy są „wykorzystywane w sposób pełny i zgodny z autentycznymi poruszeniami tego Ducha, to znaczy w miłości, będącej prawdziwą miarą charyzmatów”.
Dokument Kongregacji Nauki i Wiary Iuvenescit Ecclesia, który ukazał się w 2016 roku określa kryteria, którymi powinno się posługiwać przy rozeznawaniu darów charyzmatycznych. Oto one:
- Prymat powołania każdego chrześcijanina do świętości. Czy dzięki owym darom rośnie miłość między ludźmi i dążenie do świętości.
- Zaangażowanie w misyjne głoszenie Ewangelii. Dary temu powinny służyć.
- Wyznanie wiary katolickiej. Dary nie powinny wykraczać poza naukę Kościoła i wspólnotę kościelną.
- Świadectwo rzeczywistej komunii z całym Kościołem. Obdarzeni charyzmatami powinni w sposób synowski odnosić się do papieża i do swoich biskupów.
- Uznanie i szacunek dla wzajemnej komplementarności innych komponentów charyzmatycznych w Kościele. Charyzmaty nie mogą służyć podziałom, wywyższaniu się ani deprecjonowaniu innych.
- Akceptacja czasu próby w rozpoznawaniu charyzmatów. Proces rozeznawania darów wymaga ogromnej pokory ze strony obdarowanych i przełożonych, wymaga także czasu.
- Obecność darów duchowych. Konieczne większe zaangażowanie obdarowanych w słuchanie i rozważanie Słowa Bożego i gorliwe życie życiem Kościoła.
- Wymiar społeczny ewangelizacji. Obdarowani chcą przekazać wiarę dalej, stając się świadkami Zmartwychwstałego.
Nie powinno się jednak zbytnio akcentować darów duchowych przy jednoczesnym deprecjonowania roli rozumu we właściwym rozeznawaniu charyzmatów. Nie powinno się czegoś naturalnego uznawać za cudowne, należy też wystrzegać się różnych form psychomanipulacji, szczególnie przy tzw. cudownych uzdrowieniach. To wszystko wymaga, że należy stale dbać o katechezę i wyjaśnianie tematów związanych z działaniem Ducha Świętego. Ważne jest też stałe wzbudzanie ducha apostolskiego w ludziach, którzy odkrywają w sobie jakieś charyzmaty. Potrzebne jest też stałe kształtowanie ducha posłuszeństwa wobec prawowitej władzy w Kościele, także promocja nauczania katolickiego propagowania książek, artykułów filmów. To staje się szczególnie pilnym zadaniem dla takich stowarzyszeń jakim jest Akcja Katolicka. Katecheza kończy się tradycyjnie modlitwą do Ducha Świętego, której fragment ostatni cytuję: „Niech przechodzi Twoje tchnienie i niech trwa w całym naszym życiu, aby je rozeznać i nadać mu Boskie wymiary”.
OPRACOWAŁ : Marian Rybicki
