Slajd 3
Dębe'2025

BYLIŚMY w DĘBEM
U MATKI BOŻEJ MADONNY ZE SZCZYGŁEM

previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow

Katecheza VIII – Inicjowanie i wspieranie procesu „nawrócenia pastoralnego” a więc przemiany sposobu myślenia o Kościele i sposobu uczestniczenia w jego życiu i misji.

Co współcześnie jest chyba najważniejszym zagadnieniem dla ludzi Kościoła, dla każdego z nas, świadomie i aktywnie obecnych w różnych jego strukturach? Jest to konieczność zmiany dotychczasowego sposobu myślenia o Kościele. Jest to także pilna konieczność zmiany sposobu uczestniczenia w jego życiu i misji. Tym zagadnieniom poświęcona jest katecheza VIII tegorocznych materiałów formacyjnych przygotowana przez ks. Jana Bartoszka. Katecheza zaczyna się wyjątkową modlitwą: „Modlitwą za Kościół bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. W tej modlitwie kard. Stefan Wyszyński przypomina nam, że poprzez akt oddania w macierzyńską niewolę miłości Matce Bożej wzięliśmy na siebie szczególną odpowiedzialność za sprawę Chrystusa na ziemi. Szczególną odpowiedzialność za Kościół w Polsce. Dlatego tak ważnym jest abyśmy każdego dnia kierowali się nauczaniem zawartym w Piśmie Świętym, aby to co do nas poprzez zawarte w nim teksty Bóg mówi do nas było naszym drogowskazem na każdy dzień.

Sobór Watykański II i późniejsze nauczanie Kościoła przypomina nam, że choć tu na ziemi nie mamy trwałego państwa, bo jesteśmy w drodze do przyszłego państwa, przyszłego „domu” obiecanego nam przez Chrystusa to jednak nie możemy zaniedbywać swoich ziemskich obowiązków. Te ziemskie obowiązki powinniśmy wypełniać według naszego powołania. Nie ma przecież nic gorszego niż rozłam między wyznawaną wiarą a codziennym życiem. Zadaniem naszym jest przecież, poprzez zajmowanie się sprawami doczesnymi, przepojenie otaczającego nas świata duchem chrześcijańskim. Nasze bycie świadkami Chrystusa powinno dokonywać się pośród najróżniejszych wspólnot ludzkich, w najróżniejszych strukturach społecznych, publicznych, zawodowych, kulturowych. Każdy z nas stanowi cząstkę „wyruszającego w drogę Kościoła”. Każdy stanowi cząstkę wspólnoty ewangelizacyjnej Kościoła a nasza aktywność powinna być widoczna we wspólnotach, ruchach i stowarzyszeniach (takich jak np.: Akcja Katolicka) a przede wszystkim w życiu codziennym parafii. Dla każdego z nas parafia powinna się stawać aktywną formą obecności Kościoła na danym terenie, środowiskiem słuchania Słowa, wzrostu życia chrześcijańskiego, dialogu, ofiarnej miłości i celebracji. Podkreślić należy, jak wielkie znaczenie mają różne wspólnoty, w których możemy się zaangażować, tak parafialne jak i te o szerszym zasięgu. Stanowią one wielkie bogactwo Kościoła, stając się równocześnie wielkim potencjałem dla jego rozwoju i oddziaływania.

W dzisiejszym świecie codzienne życie chrześcijan zazwyczaj odłączone jest od życia wiarą, dlatego potrzebne jest „nawrócenie pastoralne”, potrzebne są nowe inicjatywy, które powinny ożywić źródła wiary i pełne oddania naśladowanie Chrystusa. Autor katechezy zauważa, że odpowiedzią na pogłębiające się rozdarcie wewnętrzne człowieka pomiędzy życiem codziennym a wyznawaną wiarą mogą stać się Parafialne Oddziały Akcji Katolickiej. Wydaje się także, że wszelkie formy ożywienia działalności wspólnot i aktywności w parafiach mogą stać się taką odpowiedzią. To co jest niezmiernie ważne to jedność życia i wiary, których na co dzień nie widzimy w codziennym życiu współczesnych katolików. Czasem nawet ich życia jest zaprzeczeniem Ewangelii. Dlatego autor katechezy wskazuje, że chrześcijanin ma nieustannie dokonywać radykalnej przemiany wewnętrznej. Każde ewangelizowanie powinniśmy zaczynać od siebie samych. Nasze nawracanie ma również wymiar wspólnotowy, wpływa na społeczności w których funkcjonujemy. Dalej autor postuluje aby to szczególnie Akcja Katolicka i inne stowarzyszenia stawały się miejscem przemiany człowieka.

Nawrócenie pastoralne ma być drogą powrotu do Boga, odrzuceniem grzechu, stworzeniem na nowo duchowych więzi między człowiekiem a Bogiem. Wspólnota chrześcijańska, Kościół jest rzeczywistością bosko-ludzką wzbudzaną przez Chrystusa i choć możemy czasem patrzeć na Kościół jak na pewien rodzaj instytucji to jednak podstawą naszego patrzenia i jego oglądu powinno być postrzeganie go jako rzeczywistości bosko-ludzkiej, której głową jest Chrystus. To właśnie Chrystus posłał najpierw Apostołów a teraz i każdego z nas abyśmy szli przez świat i rozszerzali Jego Królestwo by wszystkim ludziom dać możliwość uczestnictwa w Jego zbawczym odkupieniu.

Opracował : Marian Rybicki

Link do relacji ze  spotkania z O. prof dr hab. Bogusławem Kochaniewiczem OP pt. „Maryjna droga do świętości Prymasa Stefana Wyszyńskiego”, które odbyło  się 22 maja w sali konferencyjnej Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” w Poznaniu ul. Bóżnicza 15/8. Warte obejrzenia.

Polecane

Przewijanie do góry
Przejdź do treści