Autorem kolejnej katechezy w tegorocznych materiałach formacyjnych jest ks. Wojciech Kućko. Tradycyjnie katechezę rozpoczyna modlitwa nawiązująca do jej treści. Modlitwa jest niejako głębokim wprowadzeniem w treść katechezy, nie można jej pomijać, trzeba się w nią wgłębić: „Boże, Ty jesteś naszym Stwórcą. Jesteś dobry i Twoje miłosierdzie nie zna granic. /…/ Prowadź nas we wszystkich krokach, jakie podejmujemy na ziemi.” Autor ukazuje nam dalej kilka cytatów z Pisma Świętego mówiących o nawróceniu zawartych tak w Starym jak i Nowym Testamencie. Wszystkie one w pewnym sensie są wołaniem skierowanym do każdego z nas: „Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny.” Nawrócenie jest niejako szansą na życie.
Kościół mówi, że nawrócenie jest związane z nadzieją na miłosierdzie Boże i dotyczy zarówno przeszłości jak i przyszłości. Dotyczy przeszłości bo przecież nawracać się mamy z czynów popełnionych. Dotyczy przyszłości bo efektem nawrócenia powinno być postanowienie dotyczące naszych złych skłonności i choćby próba doprowadzenia do zmian społecznych, które będą rzeczywiście służyły osobie. Nawrócenie serca nie eliminuje ale nakłada obowiązek uzdrawiania warunków życia i instytucji, które mogą nas skłaniać do grzechu. Chrystus stale wzywa nas do nawrócenia. Postawa nawrócenia powinna się dla nas stać głęboko chrześcijańskim sposobem życia. Bo przecież nawrócenie oznacza całkowite zwrócenie się człowieka ku Bogu. Jest to stały i długotrwały proces. Dotyczy każdego z nas, każdy powinien się ciągle nawracać. Mówi nam Pismo Święte, że „Nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.” Szczególnie dzisiaj, wydaje się, że w trudniejszych czasach trzeba podjąć wysiłek, nie poddawać się, zachęcać innych by wspólnie przekraczać „próg nadziei.” Owocem nawrócenia jest budowanie „cywilizacji miłości”. Już Jan Paweł II mówił o konieczności „nawrócenia ekologicznego”, szerzej podchwycił to papież Franciszek w encyklice Laudato si. Rok Święty daje nam niezwykłą szansę nawrócenia, która może prowadzić do umacniania nadziei, tą szansą jest pielgrzymowanie do wielu kościołów i miejsc jubileuszowych. Jako członkowie Akcji Katolickiej powinniśmy w tych pielgrzymkach uczestniczyć a nawet je inicjować.
Na zakończenie autor formułuje wnioski i postulaty pastoralne. Większą dbałość formację w zakresie rozumienia nawrócenia. Korzystanie z sakramentu pokuty, rozumienia znaczenia przeżywania spowiedzi, rozumienia Bożego Miłosierdzia. Proponuje też dbałość o środowisko naturalne oraz organizowanie najrozmaitszych pielgrzymek, które mogą stać się owocne dla naszego i naszych bliźnich nawrócenia. Katecheza kończy się modlitwą do Boga: „Ty, który pozostajesz wierny nawet wówczas, gdy my dopuszczamy się niewierności, przebacz nam nasze winy i pozwól nam być wśród ludzi Twoimi prawdziwymi świadkami. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen”
(Opracował: Marian Rybicki)
