Katecheza II z materiałów formacyjnych na 2024 rok.
Katechezę nr 2 w materiałach formacyjnych na 2024 rok przygotował ks. Jan Orzeszyna. Tak jak każda katecheza poprzedzona została modlitwą, która w swej treści nawiązuje do tematu katechezy. Tak samo modlitwa na zakończenie jest niejako elementem katechezy istotnym chociażby z tego względu na to, że katecheza jest elementem naszego poznawania i naszej obecności w Kościele, która nie jest do końca możliwa bez Bożej łaski o którą powinniśmy się modlić. Pierwsza część katechezy zatytułowana „Z nauczania Pisma Świętego” zawiera kilka istotnych cytatów z Pisma Świętego dotyczących tematu katechezy między innymi fragment Ewangelii św. Jana: „Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie – jeśli nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić”(J 15, 4-5).
Dalsza część katechezy przedstawia co na ten temat znajdziemy w nauczaniu Kościoła przedstawionym w najróżniejszych dokumentach szczególnie w dokumentach Soboru Watykańskiego II: Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium
, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes , Dekret o działalności misyjnej Kościoła Ad gentes divinitus.
Z tych prezentowanych dokumentów wynika, że Kościół jest niejako sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego oraz niejako powszechnym sakramentem zbawienia. To stwierdzenie znajduje swoje potwierdzenie w Katechizmie Kościoła Katolickiego. Z poprzedniej katechezy wynika, że Kościół jako mistyczne ciało Chrystusa jest niezbędny każdemu człowiekowi do zbawienia. Bo z tego, że Chrystus Głowa Kościoła a zarazem Odkupiciel i Zbawiciel wynika, że poza Kościołem Mistycznym Ciałem Chrystusa nie ma zbawienia. Wszyscy, którzy sądzą, że w innych religiach można dostąpić zbawienia, którzy sądzą, że wystarczy tylko wierzyć w jakiegoś Boga i czynić dobrze, którzy ponadto twierdzą, że nie warto się męczyć w Kościele katolickim nie mają racji. Dlaczego? Bo Bóg może zbawić ludzi czyniących dobrze, a szczególnie tych, którzy nie poznali Boga, którzy nie mieli okazji poznać Kościoła. Szczególnie ważną jest często powtarzana sentencja pochodząca od św. Cypriana z Kartaginy, że „ poza Kościołem nie zbawienia” powinna być przestrogą dla tych, którzy mieli okazję poznać naukę Jezusa, ale ją odrzucają. Sobór Watykański II w Lumen gentium wyjaśnia, że wszyscy ci, „którzy bez własnej winy nie znają Ewangelii Chrystusowej i Kościoła, a szczerym sercem szukają Boga i chcieli by przez nakazy sumienia i pod wpływem łaski Jego wolę realizować, mogą osiągnąć wieczne zbawienie”. Kościół głosi przecież, że cały rodzaj ludzki ma jeden wspólny ostateczny cel, którym jest Bóg.
Z tych przedstawionych w rozważaniach przemyśleń wynikają dla n as konkretne wnioski i postulaty duszpasterskie. Z nich wynika, że mamy patrzeć na Kościół nie tylko jak na instytucję ludzką ale jako miejsce szczególnej obecności Pana Jezusa. Ten wymiar obecności Jezusa Zbawiciela każe nam dostrzegać w Kościele szczególny powszechny sakrament zbawienia. Przez chrzest, przez obecność w Kościele powszechnym sakramencie zbawienia możemy dostąpić zbawienia. Dla członków Akcji Katolickiej ta świadomość jest szczególnie ważna, wiąże się z nią obowiązek niesienia i potwierdzania swoim życiem posłannictwa i misji Kościoła.
AUTOR: Marian Rybicki
