Autorem VII katechezy materiałów formacyjnych jest ks. Jan Orzeszyna. Jako modlitwę zaproponował tekst Karla Rahnera, w którym najistotniejszymi wydają się następujące słowa: „Prosimy Cię, Boże /…/ abyśmy zawsze budowali na Tobie i Twojej wierności, abyśmy zawsze wspierali się o Twą moc, spraw to i przez Twego Ducha Świętego, usposób tak nasze serce, a wtedy, Panie i Boże nasz, będziemy mieli cnotę nadziei”.
Dalej autor wskazuje wiele fragmentów Pisma Świętego tak Starego jak i Nowego Testamentu odnoszących się do podjętego tematu. Najważniejszym wydaje się następujący cytat z Listu do Rzymian: „A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany”.
Warto szczególnie pochylić się nad rozdziałem „Nauczanie Kościoła” w którym autor przytacza wiele istotnych prawd dotyczących tematu. Warto w tym miejscu niektóre zaakcentować:
– Chrystus jest zawsze obecny w swoim Kościele, zwłaszcza w czynnościach liturgicznych,
– celem sakramentów jest uświęcenie człowieka, budowanie Mistycznego Ciała Chrystusa, oddawanie kultu Bogu,
– sakrament jest znakiem męki Chrystusa, znakiem łaski, znakiem zwiastującym przyszłą chwałę.
Autor powołując się na św. Augustyna mówi, że to Wcielona Mądrość Boża ustanowiła zbawienne sakramenty dla utrzymania jedności wspólnoty ludu chrześcijańskiego. Dalej autor mówi o sakramentach, że są podstawowym lekarstwem Kościoła, których dla naszego dobra nie powinniśmy odrzucać, jeśli nie chcemy by zanikło prawdziwe życie chrześcijańskie.
Dalej charakteryzuje poszczególne sakramenty. I tak chrzest, bierzmowanie i Eucharystię określa jako sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego. Sakrament pokuty i namaszczenia chorych jako sakramenty uzdrowienia, bo służą chrześcijaninowi pomocą w walce ze złem jakim jest grzech a także w walce z chorobą i cierpieniem.
Natomiast sakramenty małżeństwa i kapłaństwa dają nadzieję na wypełnienie w społeczeństwie i w Kościele wzniosłej misji powierzonej ludziom przez Boga. Wszystkie sakramenty służą ożywieniu chrześcijańskiej nadziei, która jak mówi św. Paweł: „zawieść nie może”. Nadzieja jest pewnością, że przyszłość będzie dobra. Ta pewność wynika także i z faktu, że sakramenty przyporządkowane są najważniejszym wydarzeniom w życiu człowieka, bo Chrystus obecny w nich pragnie towarzyszyć człowiekowi przez całe jego życie, od urodzenia aż do śmierci.
Autor każe nam patrzeć na sakramenty nie tylko jako na dar Boży, ale także na zadanie do wypełnienia. Przecież obdarowani przez Boga powinniśmy na Jego dar jakoś odpowiedzieć, tak naprawdę na niego nie zasłużyliśmy. Zadania wynikające z otrzymywanych darów są przecież zadaniami na całe życie. I tak chrzest musi być rzeczywistością ciągle aktualną a nie tylko wydarzeniem historycznym. Bierzmowanie zobowiązuje nas do brania odpowiedzialności za rozwój życia chrześcijańskiego. Tak samo Najświętszy Sakrament nie jest aktem jednorazowym, bo przecież sam Chrystus powiedział: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim”. Aby w związku z tym „przynieść owoc obfity”, musimy stawać się dla innych widzialnym znakiem niewidzialnej łaski Bożej, którą mamy w sercu.
Autor kończy katechezę „Wnioskami i postulatami duszpasterskimi” dotyczącymi nadziei.
1. O nadzieję trzeba zabiegać, trzeba ją pielęgnować, wymaga pracy i wysiłku.
2. Porównuje nadzieję do lotu, do którego potrzebny jest wysiłek człowieka.
3. Sakramenty święte mają być dla nas źródłem nadziei a także wezwaniem do wypełniania zadań.
4. Każe nam pogłębiać znajomość natury i zobowiązań wynikających z poszczególnych sakramentów oraz otwierać się na treści katolickiej wiary, abyśmy nie szli przez życie samotni i opuszczeni.
5. Mimo, iż możemy określić, że życie ludzkie jest trudne, to nie powinniśmy zapominać, że w każdym przypadku człowiek może odnieść się do Boga w modlitwie.
6. Chociaż człowiek może się czuć grzeszny i ułomny, może też zawsze mieć nadzieję rozpoczęcia wszystkiego od nowa, bo przecież jako chrześcijanin jest/powinien być człowiekiem nadziei.
Katechezę kończy krótka modlitwa, raczej westchnienie: „Wszechmogący Boże, Ty odnawiasz świat przez święte sakramenty, spraw, aby Twój Kościół czerpał z nich życie wieczne i udzielaj mu pomocy w życiu doczesnym. Amen”.
Opracował: Marian Rybicki
