Papież Benedykt XVI w encyklice „Spe salvi” zwrócił uwagę na to, że podstawowym rysem nadziei chrześcijańskiej jest stałe wezwanie do zaangażowania nie tylko w sprawy wieczne ale także doczesne.
Zwrócił też uwagę na to, że „każde poważne i prawe działanie człowieka jest czynną nadzieją. Jest nią przede wszystkim w takim sensie, że w ten sposób usiłujemy wypełnić nasze małe i większe nadzieje: wywiązać się z takiego czy innego działania, które ma znaczenie dla dalszej drogi naszego życia; przez własne zaangażowanie przyczynić się do tego, aby świat był bardziej promienny i ludzki, i aby tak otwierały się drzwi na przyszłość”.
To zaangażowanie w sprawy doczesne wynika z faktu przyjęcia Ewangelii i bycia wszczepionym poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa oraz przyjęcia przez każdego z nas obowiązku i ważnego zadania jakim jest szerzenie Królestwa Bożego.
Kiedy podejmujemy różne aktywności na różnych płaszczyznach służymy rozwojowi nadziei mając nadzieję, że nasza aktywność przyczynia się do tego aby świat był bardziej promienny i ludzki.
Realizacja naszego powołania do apostolstwa powinna wyrażać się nie w „staniu z założonymi rękami” lecz w nadziei, w codziennej pracy.
Nadzieja powinna być dla nas antidotum na „nudę”, na brak chęci „robienia czegokolwiek”.
Nadzieja ma dla nas być dla nas siłą. Bo jest ona darem, łaską daną nam na chrzcie przez Boga. Stąd nasza nadzieja jest pokorna, nie zawdzięczamy jej samym sobie. Otrzymaliśmy ją jako dar i możemy, a nawet powinniśmy ją rozwijać i przekazywać innym, dzielić się nią.
Nadziei powinniśmy także uczyć się w modlitwie, działaniu i cierpieniu, które dla nas powinny są doskonałym miejscem uczenia się jej.
Katecheza IX, której autorem jest ks. Jan Bartoszek, tak jak wszystkie inne zaczyna się słowami modlitwy, tym razem jest to zacytowany fragment Codziennej modlitwy członka Akcji Katolickiej.
Czy odmawiamy tę modlitwę?
Katecheza kończy się modlitwą przypominającą codzienny rachunek sumienia: „Pozwól mi bezpiecznie zasnąć pod skrzydłami mojego Anioła Stróża, a rano wstać, by na nowo prowadzić walkę o trochę lepszy świat.”
(Opracował Marian Rybicki)
